,,Ոչ մեկի ներս չթողնեք,,

1991թվի վերջերն էր․2 տարի էր՝աշխատում էի Կիրովականի դատարանի գրասենյակում՝որպես քաղգործերով գործավար/1988թվի երկրաշարժից հետո ստիպված էի հրաժեշտ տալ քիմմանրաթելի գործարանին՝աշխատանքային կրճատումների կապակցությամբ․այնտեղ ներգրավված էի գրադարանային եւ այլ գրասենյակային աշխատանքներում՝5 տարի շարունակ/։Զուգահեռ՝ստիպված էի դատարանական աշխատանքին զուգահեռ՝նաեւ հասարակական կարգով ատենակալ լինել, քանի որ 1986թվից քիմմանրաթելի գործարանի կողմից ատենակալ էի ընտրվել, եւ այդ հանգամանքը շահարկելով՝անխնա ,,շահագործման,, էի ենթարկվում՝մինչեւ ուշ երեկո երբեմն ստիպված լինելով ներկա գտնվել դատական նիստերի ու, ըստ էության՝ձեւական ստորագրությամբ վավերականացնել դատական վճիռները, քանի որ առանց 2 ատենակալների մասնակցության՝դատական վճիռներ չէին կայացվում,իսկ այդ տարիներին ատենակալ գտնելը լուրջ խնդիր էր դատավորների համար, քանի որ հիմնարկները լուծարվել էին, նրանց կողմից ատենակալ ընտրվածներն էլ որը մահացել էր, որը հեռացել էր քաղաքից, որն էլ չէր ցանկանում ձրի՝ատենակալ նստել,քանի որ հիմնարկը կար, որ իր աշխատողների օրականները վճարեր ատենակալության համար/։Արդեն հոգնել էի դատական կռիվներից, դատարանի նախագահի անվերջ գոռգոռոցներից/որոնք ուղղվում էին նաեւ աշխատողներին/, հիստերիկ տեսարաններից, մյուս կողմից էլ՝տնակային պայմաններում գտնվող դատարանի ածուխի ,,ծուխումուրն,, էր առողջության վրա ծանր անդրադառնում,ցածր աշխատավարձի հանգամանքն էր դեր խաղում այն տարիներին, երբ տնից մի քանի ավտոկանգառ հեռու աշխատանքից վերադառնալը՝ մթության մեջ թաղված ու տարատեսակ հարբեցողներով ու մոլագարներով այն ժամանակ լցված քաղաքում/ի թիվս ԱՊՀ տարածքից ժամանած շինարարաների՝աղետի գոտի օգնության եկած/ վտանգավոր էր։Եվ ահա, փնտրում էի տանից առավել մոտ աշխատանք՝ավելի լուսավորյալ հիմնարկում, երբ տեղեկացա, որ Կիրովականի/արդեն Վանաձորի հավակնող/նորընտիր քաղխորհրդում նախագահի գործավարի հաստիքի համար մրցույթ է հայտարարված։Նախապես ճշտել էի, որ գործավարի պարտականությունների մեջ չի մտնում սուրճ եփողի գործառույթը, որի համար նախատեսված էր առանձին հաստիք՝քարտուղարուհու համար։Մրցույթի էությունը հետեւյալն էր․ամեն թեկնածու, պետք է մեկ շաբաթ աշխատեր փորձնական կարգով, եւ դրանից հետո ,,լավագույնը,, պետք է ընտրվեր։Պահանջվող փաստաթղթերը ներկայացրի,  ,,հերթափոխի,, օրը գնացի՝աշխատանքային ընդմիջման ժամին։Փորձաշրջանում գտնվող մի երիտասարդ աղջիկ, ինձ գործի էությունը ներկայացնելիս, խիստ տոնով հետաքրքրվեց, թե արդյո՞ք ես տեղյակ եմ ,որ պարոն նախագահը սուրճը խմում է առանց շաքարի։Մի փոքր անակնկալի եկա, բայց՝իմ հերթին հետաքրքրվեցի, թե ինչպե՞ս է լուծվելու ընդունարանում հավաքված քաղաքացիների հարցը/մի միտինգի չափ ժողովուրդ կար, ու բոլորն էլ՝դժգոհ, որ արդեն քանի օր է՝սպասում են իրենց հերթին, բայց այդպես էլ չեն կարողանում ընդունելության գնալ/։,,Ոչ մեկի ներս չթողնեք, ոչ մեկի,,-իմ հարցին ի պատասխան՝հայտնեց օրիորդը։,,Ո՞նց, էսքան մարդը, որ հավաքված է, ուրեմն էդպես հավաքված էլ պետք է մնա՞,-զարմացած դիտարկմանս անդրդվելի տոնով նույնը պնդեց․,,Ոչ մեկի,,։Ինչպես երեւոմ էր,վերջինս արդեն լավ մերվել էր աշխատանքին, եւ արդեն իսկ ակնհայտ էր, որ մյուս թեկնածուներն ապահովելու են մրցույթի ձեւական կողմը։Այդ պահին միակ քայլը, որ կարող էի ձեռնարկել՝քաղաքավարությամբ հայտնելն էր, որ ես այդ օրը չեմ կարող իրեն փոխարինել։Ու չեմ հիշում, հետագայի համար ինչ ասեցի, բայց դրանից հետո ստիպված էի միառժամանա՝մինչեւ 1994թիվը համակերպվել դատարանական աշխատանքի ,,տաժանակրությանն,, ու դատարանի նախագահի գոռգոռոցները ,,մարսել,,․տվյալ դեպքում դա ավելի նախընտրելի էր, քան՝սուրճ եփողի ու դռնապանի գործը՝գործավարի հաստիքով։Ի՞նչ իմանայի, թե 1994-1998թթ․ճակատագիրն ինչ անակնկալներ էր պատրաստել՝թվացյալ ,,լուսավորյալ,, մեկ այլ հիմնարկում՝Վանաձորի մանկավարժականում աշխատելիս․բայց դա արդեն այլ թեմա է, որին անդրադարձել եմ AZAT ANKAKH բլոգի ,,Ինչպես ես դարձա լրագրող եւ դրա հետեւանքները հոդվածում։

ԳԱՅԱՆԵ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ

Խրոնիկական «հիվանդություն» միջքաղաքային երթուղիներում | Առավոտ – Լուրեր Հայաստանից

Խրոնիկական «հիվանդություն» միջքաղաքային երթուղիներում | Առավոտ – Լուրեր Հայաստանից

Եվ եղավ շուրջօրյա էներգամատակարարում՝20 տարի առաջ

ՀՀԿ 16-րդ համագումարից հետո վերջերս պարբերաբար շրջանառվում էր այն հարցը, թե Հայաստանում երբ է անցում եղել շուրջօրյա էներգամատակարարման/քանի որ -ում այն համարում են որպես իրենց ձեռքբերում/։Ըստ այդմ որոշեցինք սույն արխիվային նյութը զետեղել սույն բլոգում։Ահավասիկ՝1996թ․հունվարի 11-ին ,,Առավոտ,, թերթը, ,,Վանաձորում շուրջօրյա էներգամատակարարում,, հոդվածում գրել է․

Վանաձորն անցել է շուրջօրյա էներգամատակարարման՝փորձնական կարգով․այդ եվ համանման այլ հարցերի շուրջ կայացած մամլո ասուլիսում լրագրողներին հայտնեց քաղխորհրդի նախագահ հովհաննես Մատինյանը, նշելով, որ այդ առթիվ ձեռք է բերվել պայմանավորվածություն էներգետիկայի նախարարության հետ։Նա միաժամանակ ընդգծեց, որ հիմնական խնդիրը եղել ու մնումէ նույնը․բնակիչները կվճարեն այնքան, ինչքան կսպառեն, իսկ ավելի ճիշտ՝յուրաքանչյուր ընտանիք կսպառի այնքան, որքան ի վիճակի է վճարել։Մուծումները կկատարվեն թե անհատապես, եւ թե քաղէլցանցերի ներկայացուցիչներիէ՝արենդատորնբերի միջոցով, որոնք այդ ուղղությամբ պայմանագրեր կկնքեն ԲՇՏ-ների հետ։

Այսպիսով կպահպանվի արենդատորների համակարգը։Շուրջօրյա էլեկտրամատակարարման լուրը մեծ ոգեւորությամբ ընդունվեց բնակչության կողմից։Պետք է հուսալ, որ այդ փորձը կարդարացնի իրեն, եփե, իհարկե, բնակիչները պարբերաբար մուծումներ կատարեն եւ, իրենց իսկ շահերից ելնելով, նվազեցնեն սպառման մակարդակը՝էներգիան խնայողաբար օգտագործելով,,։

ԳԱՅԱՆԵ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ

․․․Հիշում եմ, երբ այդ տեղեկատվությունը հաղորդում էի ,,Առավոտին,,՝հեռախոսով/այն ժամանակ դեռ համացանց չկար, իսկ ֆաքսն էլ նոր-նոր մուտք էր գործել մարզեր՝միայն պետական բարձրաստիճան պաշտոնյաների մոտ/, այդ տեղեկատվությունը ընդունող լրագրող Սարո Գյոդակյանն անկեղծորեն զարմացավ, թե ինչպե/ս է, որ ամբողջ հայաստանում միայն Վանաձորն է առաջինն անցել շուրջօրյա էներգամատակարարամն։հետագայում՝ամիսներ անց, ամբողջ հանրապետությունն անցավ շուրջօրյա էներգամատակարարաման․եթե, իհարկե, կարելի է ․․շուրջօևրյա,, համարել այն, որ վերջին 15 տարիներին վերսկսվեցին հովհարայինները՝ տարբեր տարածքներում, որի առթիվ Հ2-ն ամեն օր ցուցակ է ներկայացնում, թե որ գյուղերը կամ համայնքները քանի ժամով են հոսանքազրկվելու, էլ ․․չենք խոսում,, անհովհար ու անկապ անջատումների մասին։

ԼՐԱԳՐՈՂՆԵՐԸ՝ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ՀԱՐԹՈՒԹՅԱՆ ՎՐԱ | Առավոտ – Լուրեր Հայաստանից

ԼՐԱԳՐՈՂՆԵՐԸ՝ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ՀԱՐԹՈՒԹՅԱՆ ՎՐԱ | Առավոտ – Լուրեր Հայաստանից

«ԲԵԼԱՌՈՒՍԱԿԱՆ ԿԱՅԱՐԱՆ» | Առավոտ – Լուրեր Հայաստանից

«ԲԵԼԱՌՈՒՍԱԿԱՆ ԿԱՅԱՐԱՆ» | Առավոտ – Լուրեր Հայաստանից

Իսկ գրողները թերթ կարդում են

Վանաձորցի մի ,,բարեկիրթ,, բանաստեղծ, որ ՀԳՄ անդամ չի համարվում, սակայն հավակնում է ՀԳՄ Լոռւ բաժանմունքի պատասխանատուի աթոռին,, ,,հաշիվ,, պահանջեց ,,Առավոտի,,6․10․2000թվականի ,,Էլ ինչ գրողներ, որ իրար միս չուտեն,,հրապարակման համար եւ սպառնաց, թե ,,հանկարծ ՀԳՄ Լոռւ բաժանմունքի գրողների մասին սուտումուտ բաներ գրես, վերջը վատ կլինի,,։Ըստ երեւույթին՝,,սուտումուտ բաներ,, ասելով նկատի էր առնվում ճշմարտությունը ջրի երես հանելը։Հետաքրքիր հանգամանք է այն, որ վերջինս մի առիթով ասել էր, թե թերթ չի կարդում, բայց հիշյալ հրապարակումը, փաստորեն բավականին ուշացումով կարդացել էր/Հավանաբար, այն վերջինիս մատուցել էին ընդհանրապես թերթերին մոտ կանգնած աղբյուրները՝,,դարդիման,, ընկերները/։Հակված ենք կարծելու, թե վերջինիս զայրույթի բուն պատճառն այն է, որ չենք կիսել նրա ,,գրական հայացքները,, եւ բանաստեղծական միակ բրոշյուրի մասին կարծիք էինք հայտնել, թե գրքի ամենամեծ առավելությունը հեղինակի ,,ջահել վախտվա,, լուսանկարն է։

1․12․2000թ․,,Առավոտ,,

Գ․Հ․

Իմ 16 տարի առաջվա նյութերի ախիվից

Ահաբեկչություն լրագրողի նկատմամբ | Առավոտ – Լուրեր Հայաստանից

13 տարի առաջ․Ահաբեկչություն լրագրողի նկատմամբ | Առավոտ – Լուրեր Հայաստանից