среда, 15 апреля 2015 г.

Կարող է՞ մի հատ էլ կոշիկով շամպայն խմեին - BlogNews.am - Բլոգոլորտի քո ուղեցույցը

Կարող է՞ մի հատ էլ կոշիկով շամպայն խմեին - BlogNews.am - Բլոգոլորտի քո ուղեցույցը

пятница, 3 апреля 2015 г.

«Դու հա գրի՜...ջուրն իր ճամփով գնում ա...»

Խորհրդային շրջանի մի լրագրող, հարցուբարովից հետո երբ տեղեկացավ, որ շարունակում եմ գրել ազատ-անկախ տիրույթում, ասաց. ,,Որ էդքան գրեցիր, մե՞ջն ինչ կա, մեկ ա, ոչ մի բան չի փոխվում, ամեն ինչ մնում ա նույնը, սրանց ինչքան ուզում ես՝ ասա, մեկ ա, երեսներին թքում են՝ ասում են անձրեւ ա գալիս...,,: Ուրեմն ի՞նչ, ձեռքներս ծալած նստենք ու հանգիստ նայենք, թե ոնց են ուզում մեզ խաբել, հիմարացնել, սուտը ճշտի տեղ անցկացնել...այլ կերպ՝ որոճող, ծամող կենդանու տեղ դնենք մեզ / ինչպես տարիներ առաջ դիպուկ նկատել էր թերթերից մեկը՝գորշ իրականության առնչությամբ.,,Ծամիր քո բաժին խոտը, մինչեւ որ բացվի առավոտը,, /. չխոսելու, չգրելու, չբողոքելու դեպքում դա է ստացվում:

ԳԱՅԱՆԵ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ

12.12.2014թ.

пятница, 20 февраля 2015 г.

Ես եւ իմ մուսան

Այս տարվա փետրվարի 2-ից սկսած՝ մի քանի ամսվա կյանք ունեցած վաղամեռիկ քրոջս մահվան 46-րդ տարելիցի օրվանից ՝ամեն օր 1-2 բանաստեղծություն եմ գրում / այսօր անգամ երեքն եմ գրել /:Սա վկայություն է այն բանի, որ մեզ ավելի շատ երկնային ուժերն են կառավարում, քան՝ երկրային:Ներքաղաքական բանաստեղծությունները նախ զետեղում եմ ֆեյսբուքի իմ էջում, այնուհետ՝ սույն բլոգի ,,Ես եւ իմ պոեզիան,, ՝2014թ. դեկտեմբերի 10-ից բացված էջում, որ շարունակական է ու մշտապես ավելացվում է նոր բանաստեղծություններով:Նեղ-անձնական ու ներանձնական բանաստեղծությունները միանգամից տեղադրում եմ բլոգում:Դեկտեմբերից սկսած՝հարազատներիս նվիրված բանաստեղծությունների ու քառյակների թիվն էլ է ավելացվում, ու այս գործընթացն արդեն դառնում է ,,անկառավարելի,,:Արտերկում բնակվող զարմուհուս էլ օրերս Օդնոկլասնիկի ցանցում էի ,,վեցնյակ,, ոտանավոր նվիրել՝ ծննդյան օրվա կապակցությամբ, որի առթիվ վերջինս բարեժպիտ ,,սմայլիկներ,, էր ուղարկել:Այս ամենն ինձ հիշեցրեց սովետական տարիների ՝,,Ուլիկը, որ հաշվում էր մինչեւ տասը,, հայտնի մուլտֆիլմը, որի հերոսը հերթով հաշվում էր իր ընկերներին, ու նրանք ,,վախեցած,, բղավում էին՝,,Մամ-մա՜...նա ինձ էլ հաշվեց,,.թեպետ ՝ուլիկի կարգավիճակից շատ վաղուց եմ դուրս եկել, եւ նրան կապող միակ խորհրդանիշը հասուն Այծեղջյուրն է, որ իմ հորոսկոպի նշանն է:

ԳԱՅԱՆԵ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ

вторник, 17 февраля 2015 г.

Մուսան թակեց իմ դուռը. աֆորիզմներ

ԴԵ ԿՆԵՐԵՔ ԷԼԻ, ՈՎ՝ԱՍԵՍ ԿԱՐՈՂ Է ՖԻԼՄ ՆԿԱՐԱՀԱՆԵԼ

Եվ եղան ժամանակներ,երբ նախկին լրագրողներից ոմանք դարձան բլոգեր, եւ սկսեցին բանաստեղծություններ ու աֆորիզմներ գրել՝ շարժելով բանաստեղծների զայրույթը:Իսկ բանաստեղծներից ոմանք այդպես էլ լրագրող չդարձան ու շարունակեցին արհամարհել լրագրողներին:Սակայն զայրացուցիչը ոչ թե դա է, այլ ՝, որ քրեական անցյալ ու ներկա ունեցող նախկին պատգամավորն սկսեց ֆիլմ նկարահանել:Ու երբ նրան ձերբակալեցին՝ պետական ոլորտում չարաշահումների համար, ոմանք սկսեցին աղաղակել, թե նրան ոչ թե չարաշահումների համար են բռնել, այլ ՝ֆիլմ նկարահանելու, քանի որ ֆիլմ նկարահանելը ,,թան չէ, ամեն մարդու բան չէ,,:Ողբամ զքեզ, հայոց աշխարհ, տես, թե ում ձեռքերում է հայտնվել դարավոր մշակույթդ:

13.02.2015թ.

ԸՄԲՈՍՏ ՄՈՒՍԱՆԵՐ

Եվ եղան ժամանակներ, երբ մուսաներն սկսեցին խառնվել քաղաքականությանը, եւ երբ որոշ պատգամավորներ ասացին, թե քաղաքականությամբ պետք է զբաղվեն միայն քաղաքական գործիչները, մուսաները չլսեցին նրանց ու սկսեցին քաղաքական բանաստեղծություններ հրահրել՝ իրենց նախընտրած գլուխներում:

16.02.2015թ.

քաղաքական բանաստեղծությունները՝Ֆեյսբուք էջում եւ սույն բլոգի ,,Ես եւ իմ պոեզիան,, շարունակական էջում ՝դեկտեմբերից բացված

---------------------------------------------------------------------------------

ՕՐՎԱ ՄՏԱԾՄՈՒՆՔԸ

Եվ եղան ժամանակներ, երբ ոչ միայն ատամնաբուժական գործը, այլեւ՝ կինո հանելը դարձավ ,,ցեխավիկության,, նման մի բան. մշակույթի ոլորտն ում ձեռքում ասես ՝հայտնվեց: Օրենքներն սկսեցին արհամարհվել ոչ միայն հասարակության ներսում, այլեւ՝գրականության մեջ: Եվ, քանի որ խոսքի ու մտքի բացարձակ ազատություն էր , ուստի բանաստեղծներից ոմանք սկսեցին արհամարհել տաղաչափական նորմերը՝գրեթե ամբողջությամբ , դադարեցին ստեղծագործել հանգերով ու վանկերով, այլ պարզապես՝իրար կողքի անկապ բառեր շարեցին ու սկսեցին սյունակով տպել. ու հռչակել՝,,բանաստեղծություն,,. այսինքն՝ ստեղծված բան:

13.02.2015թ.

ՉԱՖՈՐԻԶՄ

Երբ բոլոր ընդդիմադիրներին բռնեցին, ու երկրում տիրեց համատարած խավարը, եւ միայն ամայացած շենքերի տանիքներին թառած ագռավներն էին կռռում վախից հաչալու ընդունակություն կորցրած շների վրա, այն ժամանակ հայտնվեց Նիկոլն ու ասաց.,,Ես եմ ձեր լույսը, սկիզբն ու վերջը, ալֆան եւ օմեգան, եկեք իմ ետեւից,,:Բայց արդեն ժողովուրդ չկար, քանզի մի մասը բանտում էին, մի մասն արտագաղթել էր, մի մասը՝մեռել, գնալով այնտեղ, ուր ոլորը հավասար են, չկա անարդարություն եւ կոռուպցիա:

18.01.2016թ.

ԳԱՅԱՆԵ ՀՈՎՍԵՓՅԱՆ

четверг, 29 января 2015 г.

Ի՞նչ էր ասում Թումանյանը

Օրերս համացանցում հայտնվել էր Հովհաննես Թումանյանի արձակ հրապարակումներից կտրված մի միտք, եւ երբ նշեցի, որ Թումանյանը տեղին է ասել, ու ավելացրի, որ այլ խելացի մտքեր էլ է հայտնել, օգտատերերից մեկը ցանկություն հայտնեց ծանոթանալ Թումանյանի այլ մտքերի եւս: Ստորեւ ներկայացվում է այն:

,,Մտածմունքներ կան, որ սաստիկ ծանր են, բայց դուք դատապարտված եք մտածելու, չեք կարող փախչել նրանցից: Նրանք էն ծանր հիվանդության նման են, երբ դուք ձեր մարմնի մեջ կրում եք քաղցկեղի խոցը, բարակացավի բացիլները կամ ժանտախտի թույնը:Չեք կարող անց կենալ ու արհամարհել. կամ նրանք պետք է ձեզ հաղթահարեն ու սպանեն,կամ դուք պետք է մարդկային հանճարի տված ամեն միջոցներով վեր կենաք ցավերի դեմ ու ազատվեք, առողջանաք.իհարկե, եթե էնքան արիություն ու հասկացողություն ունիք:

Էն մարդիկ, որ երկար ու լուրջ զբաղվել են մեր ժողովրդով, միշտ եկել են մի ծանր եզրակացության, թե շատ չարություն կա մեր հոգում:

Բայց քիչ են էս տեսակ ազնիվ ու քաջ մարդիկը:Մեծ մասամբ ախտի գոյությունը ընդունելով հանդերձ, իրենց առողջ են համարում ու միշտ ուրիշներին են հռչակում հիվանդ:

Մեր ամբողջությունը տառապում է մի ծանր ու խոր բարոյական հիվանդություններով: Նայեցեք: Գյուղացի, ռանչպար մարդիկ են, հարեւան, միասին մեծացած, իրար հետ օխտը բեռը աղ ու հաց կերած, բայց եթե մեկի արտը լավ է գալի կամ անասունը բազմանում՝մյուսը նախանձից հիվանդանում կամ ՝ինչպես իրենք են ասում, ,,արնով է ընկնում,,:

Մամուլ կա: Տասնյակ տարիներով ու անհամար դեպքերով փորձված է. էլ հայհոյանք, էլ զրպարտություն, էլ ափաշկարա սուտ, էլ չարախոսություն, կեղծավորություն: Նեղ թայֆայականություն հո ոչ մի գյուղում էնքան անվայել կերպարանք չի առել, որքան՝ սրա մեջ: Մի հայտնի հրապարակախս պատմում էր, թե պարզ խոսում էին մեր խմբագրատանը, թե էս կամ էն գրողին, ինչքան էլ լավ գրվածք հրատարակի, միշտ պետք է զարկել, ծաղրել կամ լռել, մի խոսքով ամեն կերպ աշխատել սպանել միայն նրա համար, որ մեզ հետ չի, մեր թայֆիցը չի:

Էսպես էլ մտեք ազգային, հասարակական, գրական գործիչների մեջ: Մեկը մյուսի հռչակն ու հաջողությունը տանել չի կարողանում:

Հիմի եկեք ուսուցիչներին տեսեք: Դասերից ավելի շատ էն աշխատանքի վրա են, որ իրար ոտի տակ փորեն, եւ շարունակ մի որեւէ չնչին դեպք, որ կարելի էր ընկերական շրջանում հեշտ վերացնել, ազգային հարց դարձրած, տարիներով ձգտում են պաշտոնական ճանապարհով, դատարանով ու մամուլի էջերում մեկը մյուսին անվանարկել, հալածել ասպարեզից ու սպանել բարոյապես...ոչ մի մեղմություն, ոչ մի ներողամտություն, ոչ մի սահման չարությանը:

...Արդ՝եթե մենք ունենք ազգային իմաստություն, հոգու արիություն եւ առողջ բնազդներ, անկարելի է աչքներս փակենք մեր էս ծանր հիվանդության առաջ եւ չզգանք, որ մեր հոգին շատ է դառնացած, մեր ներքին մարդը շատ է փչացած, եւ դրա դեմ կռվելու, առողջանալու առաջին պայմանը էն է, որ մենք եւ մեր սրտերում, եւ աշխարհքի առաջ անկեղծ խոստովանենք ու ճանաչենք մեր դժբախտությունը: Ապա թե էդ փրկարար գիտակցությանը կհետեւեն ինքնակատարելագործության բարձր ցանկությունն ու ազնիվ գործը: Ուրիշ ճանապարհ չկա. ներսից է լինելու հաստատ փրկությունը, որովհետեւ ներսից ենք փչացած,,;

ՀՈՎՀԱՆՆԵՍ ԹՈՒՄԱՆՅԱՆ, 1910թ.

Թումանյանի այս մտքերը, որոնք արտատպվել են 1995թվին՝ ,,Բանբեր,, թերթում ՝ ,,Դառնացած ժողովուրդ,, վերնագրի ներքո, մեր կողմից արտատպեցինք մի փոքր կրճատ: Ամեն դեպքում Թումանյանի վերոնշյալ մտքերն այսօր էլ արդիական են:

--------------------------------------------------------------------

Ո՞ր աշխարհքում ունեմ շատ բան, միտք եմ անում՝է՞ս, թե՞՝էն,

Մեջտեղ կանգնած միտք եմ անում, չեմ իմանում, է՞ս, թե՞՝ էն,

Աստված ինքն էլ տարակուսած, չի հասկանում ինչ անի,

Տանի՜...թողնի՜...ո՞րն է բարին, ո՞ր սահմանում, է՞ս, թե՞՝ էն...

ՀՈՎՀ.ԹՈՒՄԱՆՅԱՆ,19 դեկտեմբերի, 2019թ.

вторник, 20 января 2015 г.

Միշտ մի աղետ, մի վնաս... - BlogNews.am - Բլոգոլորտի քո ուղեցույցը

Միշտ մի աղետ, մի վնաս... - BlogNews.am - Բլոգոլորտի քո ուղեցույցը

Նման հարվածներ կրած մեծահասակն անգամ չէր դիմանա, ուր մնաց՝ օրորոցի երեխան - BlogNews.am - Բլոգոլորտի քո ուղեցույցը

Նման հարվածներ կրած մեծահասակն անգամ չէր դիմանա, ուր մնաց՝ օրորոցի երեխան - BlogNews.am - Բլոգոլորտի քո ուղեցույցը

Подписаться на: Сообщения (Atom)